تبليغاتX

اخگر : سیاسی _ خبری

کانون همبستگی با کارگران ایران -آلمان - فرانکفورت






ناديا كريمي : نگاهي كوتاه به سالي كه براي معلمان در سكوت گذشت

وعده هاي پوچ كافي است ما منتظر پاسخ هستيم

در پايان سال تحصيلي , نگاهي كوتاه به سالي كه براي معلمان در سكوت گذشت , نشان ميدهد كه حتي به وعده وعيدهايي مبني بر رسيدگي به مينيمم حقوق و مطالبات كه در آشكار به فرهنگيان داده شده , كوچكترين پاسخي داده نشده و بر خلاف آنچه كه در رسانه ها و انظار عمومي نشان داده ميشود , فرهنگيان روزهاي بسيار سختي را پشت سر ميگذارند . فضاي بسيار گسترده و تبليغات زياد دولت مبني بر اينكه همه مشكلات معلمان حل شده خود بخود باعث القاي ذهنيت غلط متوقع بودن بيش از حد فرهنگيان و زياده خواهي و سيري ناپذيري و آشوبگر بودن ايشان را در ذهن مردم جا خواهد انداخت . حال آنكه فرهنگيان شريف تنها و تنها خواسته هاي قانوني و برحق خود را پي گرفته و خواستار محقق شدن مينيمم خواسته هاي معيشتي خود ميباشند. و در مقابل چه جوابي دريافت كردند جز محدوديت , وعده هاي بي پايان پوچ و احضار و دادگاه ؟ آيا معلمان شريف و زحمتكش كشورمان زياده خواه و آشوبگر هستند يا خواستار منزلت واقعي خويش ميباشند ؟

يك معلم دردمند در مورد جايگاه و منزلت واقعي معلم و نقطه كنوني جامعه فرهنگي چنين ميگويد :

”اين درد را به چه كسي بايد گفت وقتي كه شريف ترين قشر در تامين حداقل هاي معيشتي براي يك زندگي ساده دچار مشكل باشد ؟ مگر با اين تورم موجود و فكر حل مسئله مسكن كه امروز به جد , يكي از مهمترين مشكلات ما است , ميتوان آنطور كه بايد روي تربيت و آموزش متمركز شد ؟ هميشه گفته اند معلمي شغل انبيا است اما با اين وضع موجود حتي منزلتي هم كه روزي در صدر جايگاه اجتماعي ما بود از بين رفته است .”

معلم شريف ديگري در رابطه با برخوردهاي ناشايستي كه با معلمان شده و وعده هاي توخالي مسئله را چنين عنوان مينمايند :

” به نوعي سر معلمان را گرم ميكنند . قولهايي به خاطر مسايل سياسي داده ميشود هر زمان كه مشكلي داشته باشند و به معلم نياز پيدا كنند يك سري وعده هايي ميدهند اما واقعيت چيز ديگري است ..... گفتند طرح پلكاني كه معلمان به واقع مفهومش را طي اين مدت نه ديدند و نه فهميدند چرا كه تنها يك حرف است, مگر نميگويند نرخ تورم بالا ميرود تازه اين ارقام اعلام شده است , پس چرا ما حقوقي دريافت نميكنيم كه متناسب با اين تورم باشد ؟ درحالي كه حقوق متناسب با تورم افزايش يابنده يكي از خواسته هاي بديهي هر كسي ميتواند باشد . كجاي اسلام اين رفتاري كه با معلم ميشود عدل است ؟ ”

مسئؤلين حتي از دادن جوابي قانع كننده به فرهنگيان نيز تفره رفته و تنها به پاسكاري و وقت كشي بسنده نموده اند . همانطور كه در ماه گذشته شاهد بوديم وعده هاي معمول بخصوص در آستانه ارديبهشت ماه شدت گرفت و اكنون كه در پايان سال تحصيلي هستيم نيز همچنان ادامه دارد . در اكثر شهرها اضافه كاري ها پرداخت نشده , منجمله در اصفهان , قزوين , بانه, اردبيل و ....

در همين اثنا شاهد شدت گرفتن نارضايتي همكاران بوديم و در شهرهاي مختلف برنامه هايي مبني بر پيگيري خواسته هاي قانوني معلمان , از سوي اين قشر آگاه و فرهيخته اعلام و برگزار گرديد. منجمله تجمع كوچك امابسيار باشكوه همكاران اصفهاني در خميني شهر , تجمع فرهنگيان در اردبيل ,تجمع اعتراضي معلمان ملاير, اعتصاب معلمان بندر گناوه , اعتصاب معلمان بانه و ....
اگرچه تا اين زمان نيز در اعمال محدوديت و فشار در تنگنا قراردادن فرهنگيان چيزي فروگذار نشده بود , اما اين برنامه ها نيز به نوبه خود دستخوش اعمال چنين تنگناهايي شدند اما عليرغم همه فشارهاي موجود , از آنجايي كه صبر همه معلمان لبريز شده و خشم آنها از وعده هاي دروغين , روز به روز بيشتر ميشود , سكوت نكرده و بار ديگر براي احقاق خواسته هاي برحقشان , برخاسته و دست به دست يگديگر دادند . چراكه تحقق اين خواسته ها جز در سايه اتحاد و حركتهاي منسجم و هماهنگ , امكان پذير نبوده و نخواهد بود .
هم اكنون همه فرهنگيان به روشني ميدانند كه براي برون رفت از شرايط فعلي راهي جز اعتراض و در واقع باز پس گرفتن حقوق قانوني خود ندارند . اگر هم طي اين چند سال گاه گاهي مسئولين غفلت نموده و نيم نگاهي به خواسته هاي فرهنگيان انداخته اند ! به اين دليل بوده كه نقطه شروع , در واقع اوجگيري درخشنده يك اعتراض و يا فرياد حقي بوده كه ازگلوي فرهنگيان شريف برخواسته تا سر سوزني بر وعده هاي پوشالي جامه عمل پوشانده شود .
عدم توجه و رسيدگي از جانب مسئولين بخصوص در طي يك سال گذشته , هر شبهه و ابهامي وجود داشت را از بين برده است كه هيچ گوشي براي شنيدن صداي ما وجود ندارد و براي احقاق حقوق قانونيمان , اين خود ما هستيم كه بايد اقدام نماييم .
تجربه نشان ميدهد كه وعده وعيدهاي داده شده مبني بر رسيدگي به مينيمم حقوق و مطالبات , همواره به فراموشي سپرده خواهند شد , گرچه از روز اول هم روشن بود كه غير از ما , هيچ كس دردمند دردهاي ما نبوده و براي رسيدن به حقوق قانوني مان , تنها اين خود ما هستيم كه بايد آستين بالا زده و درد را درمان كنيم .

ناديا كريمي
2 نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم اردیبهشت 1387ساعت 10:25 توسط اتحاد معلمان

22 May 2008 موضوع: